Democracy’s Cradle, Rocking the World

Αναπαράγω το άρθρο από New York Times.

 

YESTERDAY, the whole world was watching Greece as its Parliament voted to pass a divisive package of austerity measures that could have critical ramifications for the global financial system. It may come as a surprise that this tiny tip of the Balkan Peninsula could command such attention. We usually think of Greece as the home of Plato and Pericles, its real importance lying deep in antiquity. But this is hardly the first time that to understand Europe’s future, you need to turn away from the big powers at the center of the continent and look closely at what is happening in Athens. For the past 200 years, Greece has been at the forefront of Europe’s evolution.

In the 1820s, as it waged a war of independence against the Ottoman Empire, Greece became an early symbol of escape from the prison house of empire. For philhellenes, its resurrection represented the noblest of causes. “In the great morning of the world,” Shelley wrote in “Hellas,” his poem about the country’s struggle for independence, “Freedom’s splendor burst and shone!” Victory would mean liberty’s triumph not only over the Turks but also over all those dynasts who had kept so many Europeans enslaved. Germans, Italians, Poles and Americans flocked to fight under the Greek blue and white for the sake of democracy. And within a decade, the country won its freedom.

Over the next century, the radically new combination of constitutional democracy and ethnic nationalism that Greece embodied spread across the continent, culminating in “the peace to end all peace” at the end of the First World War, when the Ottoman, Hapsburg and Russian empires disintegrated and were replaced by nation-states.

In the aftermath of the First World War, Greece again paved the way for Europe’s future. Only now it was democracy’s dark side that came to the fore. In a world of nation-states, ethnic minorities like Greece’s Muslim population and the Orthodox Christians of Asia Minor were a recipe for international instability. In the early 1920s, Greek and Turkish leaders decided to swap their minority populations, expelling some two million Christians and Muslims in the interest of national homogeneity. The Greco-Turkish population exchange was the largest such organized refugee movement in history to that point and a model that the Nazis and others would point to later for displacing peoples in Eastern Europe, the Middle East and India.

It is ironic, then, that Greece was in the vanguard of resistance to the Nazis, too. In the winter of 1940-41, it was the first country to fight back effectively against the Axis powers, humiliating Mussolini in the Greco-Italian war while the rest of Europe cheered. And many cheered again a few months later when a young left-wing resistance fighter named Manolis Glezos climbed the Acropolis one night with a friend and pulled down a swastika flag that the Germans had recently unfurled. (Almost 70 years later, Mr. Glezos would be tear-gassed by the Greek police while protesting the austerity program.) Ultimately, however, Greece succumbed to German occupation. Nazi rule brought with it political disintegration, mass starvation and, after liberation, the descent of the country into outright civil war between Communist and anti-Communist forces.

Only a few years after Hitler’s defeat, Greece found itself in the center of history again, as a front line in the cold war. In 1947, President Harry S. Truman used the intensifying civil war there to galvanize Congress behind the Truman Doctrine and his sweeping peacetime commitment of American resources to fight Communism and rebuild Europe. Suddenly elevated into a trans-Atlantic cause, Greece now stood for a very different Europe — one that had crippled itself by tearing itself apart, whose only path out of the destitution of the mid-1940s was as a junior partner with Washington. As the dollars poured in, American advisers sat in Athens telling Greek policy makers what to do and American napalm scorched the Greek mountains as the Communists were put to flight.

European political and economic integration was supposed to end the weakness and dependency of the divided continent, and here, too, Greece was an emblem of a new phase in its history. The fall of its military dictatorship in 1974 not only brought the country full membership in what would become the European Union; it also (along with the transitions in Spain and Portugal at the same time) prefigured the global democratization wave of the 1980s and ’90s, first in South America and Southeast Asia and then in Eastern Europe. And it gave the European Union the taste for enlargement and the ambition to turn itself from a small club of wealthy Western European states into a voice for the newly democratic continent as a whole, extending far to the south and east.

And now today, after the euphoria of the ’90s has faded and a new modesty sets in among the Europeans, it falls again to Greece to challenge the mandarins of the European Union and to ask what lies ahead for the continent. The European Union was supposed to shore up a fragmented Europe, to consolidate its democratic potential and to transform the continent into a force capable of competing on the global stage. It is perhaps fitting that one of Europe’s oldest and most democratic nation-states should be on the new front line, throwing all these achievements into question. For we are all small powers now, and once again Greece is in the forefront of the fight for the future.

Mark Mazower is a professor of history at Columbia.

To link για το άρθρο

Posted in articles, general, interesting | Leave a comment

Διάολε, σταμάτα…

Κάθε μέρα, όλο και πιο πολύ επιβεβαιώνομαι σε παλαιότερη ανάρτηση μου, με αυτά που διαβάζω στο twitter από διάφορα «στελέχη» και «φίλους», «φίλων συνεργατών».

Πρόσθετες πληροφορίες – αυτό που λέμε «από μέσα» – λένε πως παίζεις ένα υπόγειο ρόλο… έχεις μακρυά γλώσσα και λες πράγματα (και το κακό είναι πως τα γράφεις κιόλας σε email για να τα έχω και γραπτά) που δεν συνάδουν με αυτό που είσαι. Ο ρόλος που έπαιξες όταν ήσουν, αυτό που είμαι, είναι γνωστός, αλλά δυστυχώς για τους υπολοίπους που δεν το κατάλαβαν, είχες ατζέντα… και τους εξαφάνισες. Ο τύπος  με τα περίεργα μαλλιά, το κατάλαβε. Αλλά είχε και αυτός άλλα στο μυαλό του να κάνει.

Το ενδιαφέρον είναι πως οι ελληνικές κοινότητες FOSS απλά, κωφεύουν… Γιατί;  Η δεν αντιλαμβάνονται ή δεν έχουν πληροφορίες.

Για τις δε κοινότητες, ιδιαίτερα για μία, έχω μερικές ακόμα πληροφορίες, αλλά θα περιμένουν άλλη ανάρτηση, πιο απολαυστική.

Για τροφή, θα δώσω την απάντηση και εσείς συνεχίστε την ερώτηση:

Απάντηση:  Ρουφιάνος

Ερώτηση: Πώς λέγετε αυτός που….

Posted in general, open source communities | Tagged | Leave a comment

Ρημάδι Internet Explorer δε θα πεθάνεις ποτέ;

Προσπαθώ να αγοράσω – μέσω Safari Browser – ένα εισιτήριο από το αεροδρόμιο του Stansted στο Λονδίνο προς το κέντρο του από την easybus.co.uk. Το βρίσκω στα 11.34 ευρώ και αφού κάνω login προσπαθώ να βάλω τα στοιχεία μου στο check out συν αυτά τις κάρτας για την πληρωμή. Με το submit, και μετά μερικά δευτερόλεπτα, μου πετάει σελίδα πως δεν γίνετε δεκτή η πληρωμή!  Οk, shit happen all the  time και πάω με άλλη κάρτα για να πάρω ξανά την ίδια απάντηση… η πληρωμή δεν γίνετε δεκτή με κανένα τρόπο! Σημειώστε πως είμαι με OSX 10.6.6.

Ανοίγω Firefox και ξανά από την αρχή… για να έχει και αυτή η προσπάθεια άδοξο τέλος. Η πληρωμή με κανένα τρόπο δε γίνετε δεκτή. Έχω αρχίσει να ψιλουποψιάζομαι κάτι αλλά λέω «δε μπορεί… λες και αυτοί να είναι σαν την ΕΤ3 τη δική μας; Αμα δεν έχεις IE δεν σε θέλουμε… να πας αλλου!». Ξεκινάω Debian που βρίσκεται εγκατεστημένο σε VirtualBox και… Firefox… easybus.co.uk…route… login… payment… τίποτα! Δεν γίνετε δεκτή η συναλλαγή.

Αναγκάζομαι να ανοίξω windows και φυσικά IE όπου ξεκινώ όλη τη διαδικασία απο την αρχή… και ναι, ως εκ θαύματος ολοκληρώθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Τελικά η Ελλάδα έγινε Ευρώπη, ή η Ευρώπη γίνεται Ελλάδα;

Posted in general, opinion, personal | Tagged | Leave a comment

Πρόβλημα περιορισμού πακέτων… ξανά;

Ξέρω πως πολλοί θα σκεφτείτε πως αυτό, μας γυρνάει πίσω στο 2006 αλλά έχει ενδιαφέρον να το διαβάσετε.

Η ανταλλαγή πληροφοριών στο Internet βασίζεται στα «πακέτα». Όταν κάνουμε browsing ή ανταλλάσσουμε μηνύματα στο messenger ή κάνουμε download κάποιο αρχείο, ανταλλάσσουμε μια σειρά από πακέτα που περιέχουν τη πληροφορία που ζητάμε καθώς και κάποια επιπρόσθετα στοιχεία για την αποστολή και την λήψη. Προφανώς για τα πακέτα αυτά πρέπει να οριστεί ένα σταθερό πλάτος το οποίο για τις ADSL γραμμές που χρησιμοποιούμε είναι το μέγεθος του MTU που ορίζεται στα 1500 bytes. Αν το μέγεθος της πληροφορίας που θέλουμε είναι μεγαλύτερο του ορίου, απλά “σπάει” σε μικρότερα κομμάτια και μεταφέρεται προ το προορισμό του.

Οι εφαρμογές λοιπόν που ανταλλάσσουν πακέτα στο internet μπορούν να χωριστούν σε Time Critical και μη. Συνήθως μια εφαρμογή που είναι time-critical στέλνει συνεχώς μικρή ποσότητα πληροφορίας (πχ VoIP, Remote Managment κλπ), άρα και μικρά πακέτα, ενώ μια εφαρμογή που δεν την ενδιαφέρει η καθυστέρηση μαζεύει πληροφορία σε μεγάλα πακέτα, πχ downloading, emails, κλπ

Τα πακέτα προφανώς σχετίζονται με το bandwidth της γραμμής (ADSL 2/4/6/8…24Mbit/s). Εάν δεχτούμε πως για ένα χρονικό διάστημα όλα τα πακέτα μας έχουν σταθερό πλάτος τότε η συσχέτιση του bandwidth είναι:

bandwidth γραμμής = (αριθμός πακέτων) x  [(μέγεθος πακέτου) + (επιβάρυνση σηματοδοσίας πρωτοκόλλων IP,ADSL,ATM,PPP)]

Είναι φανερό πως όσο μικρότερο μέγεθος πακέτα χρησιμοποιούμε τόσο χάνουμε σε ωφέλιμο bandwidth λόγω της σηματοδοσίας των πρωτοκόλλων για κάθε πακέτο. Απλά τώρα, εάν σε μια γραμμή κάνουμε download με 100 ΚΒ/sec (ας θεωρήσουμε πως 1 KB = 1000 Bytes) τότε χονδρικά μπορούμε να λάβουμε:

100 πακέτα των 1000 bytes ανά δευτερόλεπτο ή
200 πακέτα των 500 bytes ανά δευτερόλεπτο ή
400 πακέτα των 250 bytes ανά δευτερόλεπτο ή
800 πακέτα των 125 bytes ανά δευτερόλεπτο  κλπ...

Αν λοιπόν σκεφτούμε πως θα θέλαμε να θέσουμε ένα περιορισμό στον αριθμό των πακέτων που μπορούμε να λάβουμε με την ADSL γραμμή μας τότε ουσιαστικά “κόβουμε” κάποια applications ενώ κάποια άλλα απλά λειτουργούν κανονικά.

Με λίγα λόγια ένα θέσουμε ένα όριο πχ στα 200 πακέτα / sec (άρα παίρνω ανεξάρτητα από την πληροφορία η τη γραμμή μόνο 200 πακέτα / sec) τότε μπορούμε να έχουμε:

Με πακέτα των 1500 bytes πληροφορίας = 300 ΚΒ/sec (όριο MTU)
Με πακέτα των 1000 bytes πληροφορίας = 200 ΚΒ/sec
Με πακέτα των  500 bytes πληροφορίας = 100 ΚΒ/sec
Με πακέτα των  250 bytes πληροφορίας =  50 ΚΒ/sec
Με πακέτα των  125 bytes πληροφορίας =  25 ΚΒ/sec
Με πακέτα των  100 bytes πληροφορίας =  20 ΚΒ/sec

Η εφαρμογή μιας τέτοιας διαδικασίας περιορισμού πακέτων έχει πολλές παρενέργειες:

Δεν παίζουν εφαρμογές που χρησιμοποιούν πολλά και μικρά πακέτα. Άρα δεν μπορεί να γίνει πλήρη χρήση του bandwidth της γραμμής ή χρήση όπως εσείς θέλετε. Εάν επίσης σταλούν στο router σας 200 πακέτα των 0 Bytes ανά δευτερόλεπτο η γραμμή σας με < 1ΚΒps flood είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθεί από εσάς.

Σημειώστε επίσης πως το πρόβλημα αφορά κάθε είδους ΙΡ πακέτα (TCP, UDP, ICMP).

Τον τελευταίο καιρό, έχουν εμφανιστεί ξανά παρόμοια προβλήματα με αυτά του 2006, σε χρήστες που εκφράζουν παράπονα για “μπουκώματα” γραμμών, αδυναμία VoIP, περιορισμοί σε γραμμές που “ξαφνικά” έχασαν το πλάτος download που είχαν κλπ. Ένας από τους πολλούς λόγους που θα μπορούσαν να προκαλέσουν κάτι τέτοιο είναι και ο περιορισμός των πακέτων. Προφανώς και τα “πιταρισμένα” DSLAM είναι ένας εξαιρετικά πιθανός παράγοντας. Είναι επίσης και αυτές οι επιπλέον υπηρεσίες που διαθέτει ο ISP χωρίς να ρίξει ζεστό χρήμα σε υποδομές…

Πηγές: adslgr.com, myphone.gr

Posted in articles, general | Tagged | Leave a comment

Είναι η ΕΕΛΛΑΚ η «μητέρα» όλων των κοινοτήτων ή απλά ένα φάντασμα ιδεών;

Τελικά ποια είναι η ΕΕΛΛΑΚ;

Το ερώτημα υφίσταται αρκετό καιρό. Την καλύπτει ένα όμορφο πέπλο κεντημένο με υψηλά στελέχη της κυβέρνησης, ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, αλλά και ένας καταστροφικός εναγκαλισμός με κοινότητες,και μετά… ακολουθούν τα “κορόιδα”. Και για να μην πιαστείτε από το “κορόιδα” πρέπει να σημειώσω πως αναφέρομαι σε όλους όσους πίστεψαν πως (με την δημιουργία της ΕΕΛΛΑΚ) θα έβλεπαν την Ελλάδα να σοβαρεύει στο τομέα χρήσης ανοικτών προτύπων, να προωθεί και να υποστηρίζει κοινότητες που παράγουν έργο και όχι απλά να φυτοζωούν τρέφοντας πνευματικώς ελαττωματικά trolls, να πρωτοστατεί στη χρήση του ανοικτού λογισμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τους πρωθυπουργούς τους να μην συναντώνται με CEO μεγαλοεταιριών και να χαμογελούν στο φακό σαν να είδαν τον Χριστό. Αυτά τα “κορόιδα” είμαστε όλοι εμείς που πιστέψαμε σε αυτήν τη κίνηση. Υπάρχουν βέβαια και οι κλασσικοί Ι4-Ι5 γιωτάδες, που αισθάνονται πως βρήκαν την κότα με τα χρυσά αυγά (η τουλάχιστον νόμιζαν πως την βρήκαν) και είπαν να τσιμπήσουν και αυτοί το κατιτίς τους…

Για να δούμε λοιπόν “Τι είναι η ΕΕΛ/ΛΑΚ;”. Βασικά δεν είναι και πολλοί αυτοί που γνωρίζουν την ιστορία της. Άρα καλό είναι να την γράψω εδώ – τουλάχιστον όπως την ξέρω εγώ. Λογικό είναι να μην γνωρίζω όλες τις πτυχές της εξέλιξης σε αυτό που είναι σήμερα, αλλά όπως και να έχει η ιστορία λίγο πολύ είναι η παρακάτω:

Η ΕΕΛΛΑΚ λοιπόν, δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από μια παρέα ανθρώπων που ξεκίνησε ως άτυπη ομάδα και εξελίχθηκε σε φορέα με ημερομηνία λήξης. Εμφανίστηκε στο τέλος του 2002 με τη μορφή της “Ελληνικής Κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ” και αποτελούσε τότε απλά την Ομάδα Open Source του δικτύου GRNET (http://www.grnet.gr), δηλαδή των μεμονωμένων υποστηρικτών του Ελεύθερου Λογισμικού / Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα που εργάζονταν για λογαριασμό του ακαδημαϊκού δικτύου των πανεπιστημίων. Η ύπαρξη της “Ελληνικής Κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ” τότε συνέβαλλε – είτε καλώς είτε κακώς – σε δυο σημεία για την προώθηση του Ελεύθερου Λογισμικού στην Ελλάδα:

Πρώτον, με τις δράσεις της υποβάθμισε – επισκίασε τότε συλλόγους που είχαν αρχίσει να πνέουν τα λοίσθια λόγω κακής διαχείρισης και εσωτερικών προστριβών. Ο εναγκαλισμός μεταξύ τους που ακολούθησε ήταν τέτοιος που σχεδόν τους εξαφάνισε!. (Για την ιστορία, την ίδια πάνω-κάτω καταστροφική απόφαση που πήραν, κλήθηκε το Μάιο του 2010 να πάρει και ο GREEKLUG σε συνάντηση που έγινε με εκπρόσωπο της εταιρίας ΕΕΛΛΑΚ, όταν ερωτηθήκαμε σχετικά με συνεργασία. Βέβαια, στη συζήτηση δεν αφήσαμε κάποιο περιθώριο για παρεξηγήσεις όταν θέσαμε το ότι “ευχαρίστως να συνεργαστούμε ΣΑΝ ΙΣΟΙ με την ΕΕΛΛΑΚ σε θέματα προώθησης. Τονίζουμε σαν ΙΣΟΙ καθώς δεν επιθυμούμε να συνεργαστούμε με κανέναν άλλο τρόπο.” Όσο τους είδατε εσείς… τόσο τους ξαναείδαμε και εμείς!!! Η τρανταχτή εταιρεία ΕΕΛΛΑΚ των ακαδημαικών και των Πανεπιστημίων… έγινε άφαντη. Βέβαια από την άλλη, ποιοι ήμασταν εμείς που θέλαμε να είμαστε και “ίσοι” με την εελλακ των στελεχών… that’s true).

Δεύτερον, έκανε γνωστό το ακρωνύμιο ΕΛ/ΛΑΚ στην Ελλάδα. Το ακρωνύμιο ΕΛ/ΛΑΚ, αντίστοιχο του Free-Libre/Open Source Software (FL/OSS) στα αγγλικά. Αυτό συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό στη γρήγορη διάδοση του Ελεύθερου Λογισμικού στην Ελλάδα λόγω της ευελιξίας με την οποία προφέρεται αυτό το ακρωνύμιο και του πλήρους νοήματος που εμπεριέχει σε αντίθεση με το Linux ή GNU/Linux.

Σε μεγάλο βαθμό εκείνη τη περίοδο συνετέλεσε η ύπαρξη του δικτυακού τόπου dev-ellak ο οποίος ήταν ο πρώτος συνεργατικός χώρος – αποθετήριο λογισμικού που υπήρξε στην Ελλάδα σε επίπεδο κοινοτήτων. Η δυνατότητα που έδινε αυτός ο χώρος συγκέντρωσε αρκετούς από τον εν λόγω σύλλογο που αισθάνονταν “μακρυά τους”, και εν συνεχεία τους ανέδειξε σε ηγετικές μορφές της “Ελληνικής Κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ” μέχρι και σήμερα.

Το διάστημα 2004-2008 και κυρίως μετά το 2005 οπότε ο HELLUG επαναδραστηριοποιήθηκε στο Εργαστήριο GNU/Linux Καλλιθέας που άνηκε στον Richard Kweskin – μετέπειτα πρόεδρό του – υπήρχαν τριβές μεταξύ των δυο οντοτήτων (θυμηθείτε την περίπτωση του έργου “Πλανήτης ΕΛΛΑΚ”) κυρίως εξαιτίας της ανυπαρξίας της νομικής μορφής της “Ελληνικής Κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ” και του ασαφή ή να το πούμε πιο λαϊκά, του “φλου” χαρακτήρα ο οποίος διέκρινε τις ενέργειές της.

Παρ’ όλα αυτά έχοντας συγκεκριμένη κομματική υποστήριξη η “Ελληνική Κοινότητα ΕΛΛΑΚ” άρχισε το 2006 να μεταμορφώνεται σε αυτό που ήταν διαρκές αίτημα των επαγγελματιών του Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα στην Ελλάδα, ένα “ΣΕΠΕ των Εταιρειών ΕΛ/ΛΑΚ”. Για του λόγου το αληθές μάλιστα καταρτίστηκε μέχρι και καταστατικό που πρότεινε την ίδρυση συλλόγου με την ονομασία ΣΕΠΕΛ/ΛΑΚ. Λόγω του οικονομικού κλίματος που άρχισε μετά το 2007 να βαραίνει, τελικά την ύστατη στιγμή τέθηκε επί τάπητος εκ νέου η νομική μορφή που θα έπρεπε να λάβει ο εν λόγω οργανισμός και έτσι το 2008 εγένετο Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ.

Σήμερα λοιπόν, η αρχική Ομάδα Open Source του δικτύου GRNET έχει μετεξελιχθεί σε Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ για την οποία έχουν βάλει υπογραφή καμιά εικοσαριά πρυτάνεις. Το σχέδιο; Η προώθηση του ΕΛ/ΛΑΚ μέσα από τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, μέσω της δημιουργίας μηχανισμών καινοτομίας και παραγωγής λογισμικού. Η δημιουργία και λειτουργία Εργαστηρίων ΕΛ/ΛΑΚ σε κάθε μεγάλο πανεπιστήμιο της χώρας και ταυτόχρονα η προώθηση της επιχειρηματικότητας και των εταιρειών που χρησιμοποιούν εργαλεία ΕΛ/ΛΑΚ ή δραστηριοποιούνται πλήρως στο χώρο αυτό. Το τελευταίο σημαίνει και δυνατότητα συμμετοχής των εταιρειών αυτών σε διαγωνισμούς που θα προκυρήσσει η σήμερα μη θεσμοθετημένη κοινότητα-αρχή OpenGov μέσω των διαδικτυακών διαβουλεύσεων και προσκλήσεων.

Το μυστικό της “επιτυχίας”;
1. Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ – ως τέτοια – δεν έχει μέλη! Έχει μόνο Δ.Σ., ισχυρές “πλάτες” με τις υπογραφές των πρυτάνεων στο ιδρυτικό καταστατικό και εκμεταλλεύεται το δυναμικό επωφελούμενων από αυτήν οργανισμών που αποτυγχάνουν να υπάρξουν ανεξάρτητοι.
2. Έχει να συνεργαστεί με μία σχεδόν διαλυμένη από πάθη κοινότητα στη Ελλάδα καθώς ο καθένας έχει την δική του ατζέντα και κανείς δεν ενδιαφέρετε πραγματικά να προωθήσει το σκοπό αλλά μόνο για την αποτυχία του άλλου (αφού δεν είναι δικός μας…).

Πολύ όμορφα τα παραπάνω και καλοσχεδιασμένα. Επιχειρηματικό πλάνο πρώτης τάξεως για την προώθηση του προϊόντος του ΕΛ/ΛΑΚ.

Δυστυχώς όμως η Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ έχει και ορισμένα μειονεκτήματα:

1) Δεν αντιπροσωπεύει τη συνολική κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ παρά μόνο ένα κλειστό(;) κύκλο κυρίως στα όρια της πρωτεύουσας. Το επέλεξε να δρα έτσι ή απλά της βγήκε;
2) Στην ουσία δεν βγήκε από τα σπλάχνα της κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ αλλά έξω από αυτή και στηρίχθηκε κάπως σαν αντίδραση στην ανυπαρξία άλλων.
3) Έχει ημερομηνία λήξης 31/12/2019 (ΟΚ, πιθανόν αυτό να είναι απαραίτητο για τις ΑΜΚΕ)

Υπάρχει όμως και ένα ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας που γεννά και κάποια ερωτήματα:

Η κομματική – κυβερνητική υποστήριξη που έχει η Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ είναι ηλίου φαεινότερη. Δημιουργήθηκε και έδρασε πολύ έντονα την περίοδο 2002-2004 ενώ μετά πάγωσε και η δραστηριότητα των μελών της ως ιδεολογικό γινάτι οδηγώντας – και έχοντας εξίσου σημαντικές ευθύνες γι’ αυτό – την Ελληνική Κυβέρνηση στην αγκαλιά της Microsoft το 2006. Το 2008 όταν τα πράγματα στο πολιτικό στερέωμα άρχιζαν και πάλι να αλλάζουν, έγινε η μεγάλη έκρηξη και πλέον η Εταιρεία ΕΛ/ΛΑΚ και Κυβέρνηση αλληλοϋποστηρίζονται σε βαθμό που βγάζει μάτια. Τώρα πια η εταιρεία μετεξελίχθηκε σε ένα είδος κυβερνητικής υπηρεσίας προώθησης ηλεκτρονικών διαβουλεύσεων κάθε επιπέδου. Όμως το καταστατικό της υπογράφτηκε από 20+ ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια. Τα ερωτήματα λοιπόν: Αν γνώριζαν τη μετεξέλιξή της σε κομματικό μηχανισμό, θα προσυπέγραφαν και σήμερα το ίδιο έγγραφο; Ποιος “φταίει” για αυτή την εξέλιξη; Όλοι οι φορείς τη στιγμή της υπογραφής γνώριζαν την διόπτευση που είχε;

Άντε και καλή χρονιά…

Posted in articles, Open Source, open source communities, research | Tagged | Leave a comment

Ελληνική Wikipedia και Λήμματα Ελληνικής Ιστορίας

Βλέπω πως πολύ καημός σας έπιασε με την Ελληνική Wikipedia. Τα 10 Χρόνια και ξανά τα 10 Χρόνια… Πήρε φωτιά το Twitter και το Facebook.
Έμαθα όμως πως έχει ζητηθεί να χρηματοδοτηθεί η προσθήκη λημμάτων της Ελληνικής Ιστορίας εδώ και καιρό, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται… γιατί;

Posted in articles, Open Source, open source communities | Tagged | Leave a comment

Φορητοί Υπολογιστές στα Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία

Η Ναυτεμπορική φιλοξενεί ένα άρθρο [1] για την προμήθεια 10 φορητών ηλεκτρονικών υπολογιστών σε κάθε ολοήμερο δημοτικό σχολείο, ένα ερμάριο φύλαξης των υπολογιστών και το σχετικό δίκτυο επικοινωνίας αυτών.

Με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί η αποτελεσματική σύνδεση με το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (ΠΣΔ) προκειμένου ο εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης να έχει πρόσβαση στο κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό.

Ωραία… έχουμε υπολογιστές, και τώρα πρέπει να βρούμε τους δασκάλους που θα διδάξουν στα παιδιά μας, τη χρήση των υπολογιστών και την σωστή αξιοποίησή τους.

Ερώτηση:  Τι λειτουργικό θα φέρουν τα συστήματα;  Θα πληρώσουμε πάλι άδειες χρήσης ή θα αξιοποιήσουμε για παράδειγμα το sxolinux [2] με πολλαπλά κέρδη τόσο στη χρήση ανοικτών προτύπων όσο και στη μεταφορά της ιδέας του Ελεύθερου Λογισμικού και της εθελοντικής προσφοράς σε κοινότητες στα παιδιά;

Ο πολιτισμός και οι αξίες του, η Παιδεία και το μέλλον μας, χτίζεται από αυτήν ακριβώς την ηλικία που θα επηρεάσετε με την απόφασή σας.

Πηγές.

[1] http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1852995

[2] http://www.sxolinux.gr/

Posted in general, Open Source, open source communities, opinion | Tagged , , | Leave a comment

Θερμός Χειμώνας για την Ελευθερία στο Internet

Το  ποντίκι δημοσιεύει ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο [1] σχετικά με τη πρόθεση της Κυβέρνησης να ελέγξει Ιστολόγια και Ιστοσελίδες στο Ελληνικό (προφανώς) κομμάτι του Internet. Σχεδιάζεται να ξεκινήσει μία “Διαβούλευση” για το θέμα και μέχρι το τέλος του έτους να κατατεθεί στη Βουλή το Νομοσχέδιο.

Δεν έχουμε στα χέρια μας κάποιο προσχέδιο ώστε να καταφέρουμε να κρίνουμε τις προθέσεις των στελεχών της Κυβέρνησης, αλλά από μόνο του, ακούγεται αρκετά περίπλοκο και γεμάτο παγίδες το θέμα. Περισσότερο φέρνει σε μια καυτή πατάτα που δεν είναι και πολλά τα χέρια που μπορούν να τη χειριστούν. Ελπίζουμε μόνο να μην επαναληφθεί το φιάσκο με τα φρουτάκια, που γέλαγε όλη η ευρώπη μαζί μας όταν με το νόμο 3037 – 29/7/2002, κατέστησαν παράνομα ακόμα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια για PC – κονσόλες κλπ.  και αναγκάστηκε να επέμβει η Ευρωπαϊκή Ένωση ενημερώνοντας τους Έλληνες Βουλευτές πως η απαγόρευση δε συνάδει με τις κοινοτικές διατάξεις σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών και την ελευθερία εγκατάστασης.

Στην Ελλάδα, μητέρα της Δημοκρατίας, πρέπει να είμαστε πολλές φορές πιο προσεκτικοί από ότι σε άλλες χώρες.

Πηγές:

[1] http://topontiki.gr/Articles/view/8593

[2] http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=18&artId=269169&dt=16/08/2009

[3] http://tech.pathfinder.gr/105052.html

Posted in articles, general, Open Source, open source communities, opinion | Tagged | Leave a comment

Σχόλια επί της απαντήσεως της ΔΕΗ ΑΕ στη καταγγελία του GREEKLUG

Περιμέναμε με μεγάλο ενδιαφέρων την απάντηση στη καταγγελία που κάναμε, αλλά δυστυχώς δεν μας ήρθε ποτέ. Την απάντηση την βρήκαμε στο δικτυακό τόπο της ΕΕΛΛΑΚ. Έστω και έτσι, είμαστε ικανοποιημένοι που μπορούμε να διαβάσουμε τις θέσεις της εταιρείας σχετικά με το θέμα.

Τι μάθαμε από την απάντηση;

1. Οι υπάλληλοι είναι εξοικειωμένοι με το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows και δεν θέλουν να αλλάξουν. (Απίστευτο!!!)

2. Έχουν αναπτύξει μια πληθώρα εγγράφων στη σουίτα Microsoft Office και χρησιμοποιούν βάσεις δεδομένων σε Access και εφαρμογές που αναπτύχθηκαν σε Visual Basic. (γρήγορη ερώτηση: Το μηνιαίο πλήθος εγγραφών που ανέρχεται σε τάξη μερικά εκατομμύρια, σήμερα που το κρατάτε;  Σε βάση δεδομένων της Microsoft Access και σε Application που έγινε στην Visual Basic?)

3. Το κόστος είναι 5% από τα 130.000eu που σημαίνει 6500eu. Τα υπόλοιπα 123.500eu είναι:

  • H δηµιουργία της σχεσιακής βάσης δεδοµένων της ΔΣΗΕ µε ενσωµάτωση των παλαιών υφιστάµενων δεδοµένων και λογισµικό εφαρµογών (application software)
  • Η υλοποίηση του δικτύου για τη λειτουργία της βάσης δεδοµένων
  • Η εκπαίδευση του προσωπικού
  • Η διετής υποστήριξη της βάσης δεδοµένων αρχόµενη µετά το πέρας της εξαµηνιαίας περιόδου καλής λειτουργίας

(μπορούμε να δούμε επακριβώς την ανάλυση κόστους αυτού του πράγματος καθώς και την μελέτη που έγινε για να εξασφαλίσουμε τα “μερικά εκατομμύρια εγγραφές”; )

4. Αποκλείεται οποιαδήποτε εναλλακτική λύση καθώς δεν θα αξιοποιηθεί η υφιστάμενη εμπειρία και τεχνογνωσία του προσωπικού και τα χρήματα που δώσαμε μέχρι χθες στην ανάπτυξη των visual basic applications και στην Access θα πήγαιναν χαμένα.

Το παρακάτω θέλει προσοχή:

Το ότι 11 εταιρείες προσέφεραν κατόπιν υπόδειξης της ΔΕΗ ΑΕ λογισμικό μίας μόνο εταιρείας απλά ΔΕΝ συνιστά απ’ ευθείας ανάθεση στην εταιρεία αυτή του έργου (δια μέσου της αναδόχου που εξαναγκάζεται να συμφωνήσει καθώς ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στον διαγωνισμό).

Το κύριο πρόβλημα με την καταγγελία μας ήταν πως δεν καταφέραμε να βρούμε τρόπο να καταθέσουμε ένσταση καθώς στην Ελληνική πραγματικότητα υπάρχει η έννοια τoυ «έννομου συμφέροντος» και φυσικά δεν προέκυπτε από την δράση μας και το καταστατικό μας, έννομο συμφέρον. Αλλά θα το λύσουμε και αυτό… και τότε, από το δικό μας μετερίζι θα προσπαθήσουμε να σας αλλάξουμε μυαλά. Όχι γιατί το ελλακ αποτελεί πανάκεια και είναι η λύση των προβλημάτων μας, αλλά γιατί θα πρέπει να δημιουργήσουμε σήμερα τα εργαλεία που θα μας πάνε στο αύριο.

Και μία ερώτηση άσχετη με το θέμα της ΔΕΗ…

Στα troll αρέσουν οι γόβες;

Posted in articles, general, Open Source, open source communities, opinion, research | Tagged | Leave a comment

«Νέο» φρούτο στην αγορά… Διαλειτουργικότητα το λένε

Το  Κέντρο Καινοτομίας της Microsoft, σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Διαλειτουργικότητας (!) και την Oracle Ελλάδας, διοργάνωσε με επιτυχία την Ημερίδα Διαλειτουργικότητας για τον Ιδιωτικό και το Δημόσιο Τομέα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 9 Ιουνίου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, με την παρουσία εκπροσώπων της δημόσιας διοίκησης και της ακαδημαϊκής κοινότητας, καθώς και στελεχών της αγοράς. (πηγή)

Κύριοι… τα πράγματα είναι πιο απλά από ότι νομίζετε:  Ο Πρωθυπουργός της χώρας μας, μίλησε για την υιοθέτηση ανοικτών προτύπων και  ανοικτού λογισμικού (αλήθεια, γιατί “ανοικτό λογισμικό” και όχι, “ελεύθερο λογισμικό”;  Σύμφωνα με τον Richard Stallman, δεν είναι κάθε λογισμικό ελεύθερο μόνο και μόνο επειδή είναι ανοικτού κώδικα).

Τι ποιο απλό λοιπόν από το να ορίσουμε ένα χρονοδιάγραμμα;  Ας βγει λοιπόν η κυβέρνηση και ας πει πως σε 10 χρόνια από σήμερα, όλες οι εφαρμογές του Δημόσιου τομέα θα περάσουν σε ελεύθερο λογισμικό.

Τι θα κερδίσουμε;  Επιφανειακά και μόνο θα αναφέρουμε πως πρώτα από όλα θα ανοίξει η αγορά εργασίας για πολλούς ανθρώπους. Οι δε εταιρείες επίσης δεν χρειάζεται να “χάσουν” τα συμβόλαιά τους με το Δημόσιο καθώς θα έχουν 10 χρόνια να αντικαταστήσουν της εφαρμογές τους με νέες βασισμένες σε  ελ/λακ και φυσικά θα έχουν 10 χρόνια να υποστηρίζουν ένα σύστημα που εργάζεται ήδη. Μην ξεχνάτε πως ούτως η άλλως στη 10ετία αυτή, θα είχαν αρχίσει ήδη οι εφαρμογές να δείχνουν την ηλικία τους. Κατόπιν θα κερδίσουμε σε ασφάλεια (όπως και να το κάνουμε είναι αρκετά πιο ασφαλείς ένα σύστημα server/client που στηρίζεται σε ελ/λακ από ότι σε Windows Servers – άσχετα αν η νέα οικογένεια Servers που έβγαλε η Microsoft είναι κλάσης ανώτερη από την παλιά) και φυσικά σε χρήμα… πολύ χρήμα.

Θα κερδίσουμε χρήμα από τις άδειες χρήσης των clients. Θα κερδίσουμε χρήμα από της άδειες χρήσης των Servers. Θα κερδίσουμε χρήμα από την χρησιμοποίηση των ήδη εγκατεστημένων συστημάτων αναπαραγωγής εντύπων (εκτυπωτές, scanners, coppiers, plotters etc). Θα κερδίσουμε χρήμα από την εξοικονόμηση ενέργειας λόγο των πιο χαμηλών απαιτήσεων των συστημάτων που θα τρέξουν τις εφαρμογές. Θα κερδίσουμε χρήμα καθώς ΔΕΝ θα χρειαστεί να αλλάξουμε υπολογιστές για να τρέξουμε τα windows 7 x64 PRO, όπως ζητούσαν στη ΔΕΗ. Γενικά θα κερδίσουμε. Αυτό είδαν και πολλά ευρωπαϊκά κράτη και υιοθέτησαν την αλλαγή.

Εμείς, δεν μπορούμε;

Posted in articles, general, open source communities, opinion | Tagged | Leave a comment

Το ΣΔΟΕ συστήνει Τμήμα Προστασίας Διανοητικής Ιδιοκτησίας με στόχο την καταπολέμηση της πειρατείας λογισμικού

Η Business Software Alliance (BSA) επικροτεί την πρωτοβουλία του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ πρ. ΥΠ.Ε.Ε) για την σύσταση Τμήματος Προστασίας Διανοητικής Ιδιοκτησίας με το οποίο στοχεύει στην πάταξη του φορολογικού εγκλήματος που συνδέεται με την προσβολή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με το νέο φορολογικό νόμο 3842/10, το Τμήμα Προστασίας Διανοητικής Ιδιοκτησίας θα είναι αρμόδιο για τη συλλογή, ανάλυση και αξιολόγηση στοιχείων από βάσεις δεδομένων και λοιπές πηγές πληροφοριών καθώς και για τη διενέργεια επιτόπιων ελέγχων και ερευνών προς εντοπισμό, αποκάλυψη και καταπολέμηση οικονομικών εγκλημάτων που σχετίζονται με την πνευματική ιδιοκτησία, όπως η χρήση μη αδειοδοτημένων προγραμμάτων Η/Υ. [1]

Η ερώτηση είναι απλή… Από πότε μία δημόσια υπηρεσία, προστατεύει από κοινού με μία κοινοπραξία εταιρειών τα συμφέροντα τους;
Η BSA από την πλευρά της, ορθά πράττει και προστατεύει τις εταιρείες που έχουν συμβληθεί μαζί της, όμως όταν το δημόσιο επιβάλει ένα πρόστιμο 1000 ευρώ ανά πειρατικό πρόγραμμα, οι θιγόμενες εταιρείες – ιδιοκτήτριες του λογισμικού, λαμβάνουν κάποιο ποσό;
Αν “ναι”, πόσο είναι αυτό;
Αν “όχι” τότε το δημόσιο κερδίζει χρήματα σε βάρος τον θιγομένων εταιρειών;

Από την άλλη υπάρχει και λύση για το πρόβλημα:  Χρησιμοποιείστε Ελεύθερο Λογισμικό σε όσους περισσότερους υπολογιστές μπορείτε.
ΝΑ δώσουμε ένα παράδειγμα: Μία εταιρεία έχει 100 υπολογιστές σε ένα δίκτυο. Οι γενικών καθηκόντων υπολογιστές που το μόνο που κάνουν είναι εργασίες γραφείου, μπορούν ΑΝΕΤΑ να αντικαταστήσουν το λειτουργικό τους σύστημα με GNU/Linux και απλά να συνεχίσουν να κάνουν ότι έκαναν με τον ίδιο απλό τρόπο. Προφανώς και το λογιστήριο για παράδειγμα ΔΕΝ μπορεί την στιγμή αυτή να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο. Αλλά εκεί έχουμε πόσους υπολογιστές;  5… 10;  Σαφώς και το κόστος αυτών των αδειών χρήσης δεν είναι το ίδιο με το κόστος των 100 (+Servers)
Έ, αν τώρα μιλάμε πως χρησιμοποιούν και το λογιστικό πρόγραμμα “σπασμένο”, τότε κύριοι η BSA έχει δίκιο να σας την “πέσει”.  Προσέξτε.  η BSA έχει δίκαιο… όχι το δημόσιο για να προστατέψει το συμφέρον της.

[Πηγές]
[1]:   http://www.ictplus.gr/default.asp?pid=30&rID=11649&ct=2&la=1
[2]:     http://www.bsa.org/hellas

Posted in articles, general, Open Source, open source communities, opinion | Tagged | Leave a comment